Hercules D1 – Nieuwland D1: 3-1

De wedstrijd was amper begonnen en toen vielen een tweetal randzaken op die de wedstrijd mogelijk beinvloed hebben.

Ten eerste viel op dat er een mysterieuze beller langs de lijn langdurig, zichtbaar in overleg was. Als jullie weten met wie? Laat het weten, desnoods anoniem aan het bestuur. Het zal toch niet zo zijn dat Aziatische groeperingen vat beginnen te krijgen op het wedstrijdverloop van onze jongens?

Dat smaakt naar meer!

Ten tweede was duidelijk dat zowel vaders als moeders dit keer zwaar waren vertegenwoordigd op de tribune. Met zo’n 20 aanmoedigende ouders plus nog wat broertjes en zusjes was er duidelijk sprake van een 12e man. Dit was goed te merken in de eerste helft van de wedstrijd tegen Nieuwland D1 (8e genoteerd op de ranglijst).

Hercules trok fel van leer hetgeen resulteerde in een knappe goal van Amin. De felbegeerde snelle goal viel nu eens aan Hercules kant. De jongens zetten goed door en Abel kreeg een riante kans om 2-0 te scoren toen hij haast voor

Frits wordt gefeliciteerd.

open goal de bal net niet lekker voor zijn rechter kreeg. Snel er na scoorde Frits met een fraaie lob over de keeper.

Vlak voor rust kreeg diezelfde Frits een penalty mee toen hij struikelde over iemand (zijn eigen?) benen. Gijs schoot onberispelijk raak: 3-0. Wat een

riante ruststand. Wat een heerlijk gevoel.

En Gijs voor de 3e

Nieuwland was na de rust echter niet terug te herkennen. Ze combineerden vaak en snel en kregen een behoorlijk aantal kansen. Het was al snel 3-1 door een van richting veranderde bal waar onze Daan dus niet veel aan kon doen.

Daan was goed op dreef met goede uittrappen ‘uit de hand’. Zonder dit te weten vermoedt schrijver een intensieve trainingsarbeid op dit onderdeel; hoe dan ook; het is duidelijk verbeterd, en dat is goed om te zien.

Stevige duels

Nieuwland drong tevergeefs

aan om de aansluitingstreffer te scoren en daar kwamen we goed mee weg, want onze tegenstander speelde ons in de 2e helfttoch redelijk weg. De overwinning was echter zwaarbevochten en smaakt zeker naar meer. Wat dachten jullie van zaterdag a.s. tegen Victoria: Weer met 20 ouders langs de lijn? En als die dames er dan toch allemaal zijn: Vrouwelijke grens! Doorbreken dat glazen plafond!

Gerard, vader van Gijs.

Goed voorbeeld, doet...!

Zou Hercules, na de gelukkige winst tegen CDW ook punten pakken tegen JSV? JSV liet vorige week punten liggen in Spakenburg en moest daarmee de koppositie afstaan aan Hercules. Om deze positie te heroveren moesten de Nieuwegeiners thuis een zege boeken op Hercules. Was JSV sterk genoeg om met deze druk om te gaan? En hoe zou Hercules aan deze wedstrijd beginnen? Vorige week werd op karakter en inzet gewonnen, maar zouden onze jongens het daar vandaag ook mee redden?

Snelle voorsprong

De wedstrijd ging rustig van start. Beide ploegen speelden de bal rond op zoek naar de openingen. Hercules verdedigde verzorgd uit en zocht de diepte. Een steekbal van Joris op Mike die zich vrijspeelde was eigenlijk het enige vermeldenswaardige toen onverwacht de 0-1 viel voor Hercules. De keeper van JSV trapte de bal niet ver genoeg weg, waardoor Hercules – diep staand en druk zettend – de bal kon veroveren. Snel tikwerk van Mike en Murat bracht Joris in kansrijke positie. Aanvankelijk leek de JSV goalie Joris de bal te ontfutselen, maar hij kreeg de bal niet klem waardoor Joris simpel in kon schieten. Tsjonge, wat een weelde, binnen vijf minuten op voorsprong!

Onder controle

JSV moest het spel nu maken, Hercules hoefde niet zo nodig. Maar JSV bleef rustig, probeerde de bal in de ploeg te houden en te voetballen. Veel kansen kwamen daar vooralsnog voor JSV niet uit. Een bal die bleef liggen werd slecht geraakt en een gevaarlijke indraaiende vrije trap viel tussen keeper en verdediging maar werd gepakt door Hessel. Na een kwartier kreeg JSV wel een kans om de stand recht te trekken. Randje buitenspel dreef de spits de bal richting Hessel maar zijn te vroege schotpoging ging ver naast. Hercules had tot zover niet veel te duchten van de zwartwitten, het speelde geconcentreerd en had de wedstrijd onder controle. BertJan leidde de defensie als vanouds, de bal ging prima rond op het middenveld en met name Joris acteerde dreigend op de rechterflank. Mickey lag op links echter aan banden.

Genadeklap

Tien minuten voor tijd had Hercules een gevoelige tik kunnen uitdelen toen Toon een hoge bal van links vrij inkopte. Helaas stond de keeper een tweede treffer in de weg… Deze kopbal had de beslissing, geen tik maar een genadeklap kunnen zijn! Hercules had wat tijd nodig om deze teleurstelling te verwerken, zo leek het. JSV daarentegen bleek zich te realiseren dat het door het oog van de naald was gekropen en benutte de Utrechtse adempauze om zelf actie te ondernemen. Een scherp ingespeelde pass bracht hen tot voor Hessel, maar in een ultieme poging wist Owen de bal nog net weg te glijden voor zijn directe tegenstander kon schieten. Vlak daarna wist Berend de bal in de buurt van de zestien te ruimen en daarna nog eens uit een corner weg te koppen. JSV drong aan en Hercules moest alles in het werk stellen om een gelijkmaker te voorkomen. Het liep daarbij kwetsuren op. Guus kon verder, maar BertJan gaf aan te willen wisselen. Op zijn tandvlees wist hij het eerste bedrijf vol te maken.

Zou…

Ondergetekende verwachtte de tweede helft een ander JSV binnen de lijnen. De ploeg speelde verzorgd voetbal, maar kon geen vuist maken. Dat moest veranderen wilden de Nieuwegeiners minimaal een puntje uit het vuur slepen. Hercules zou gewaarschuwd uit de kleedkamer terugkeren, met Jordey voor BertJan en een extra man op het middenveld. Voor deze tactische ingreep leek het logisch Mickey een linie naar achteren te halen, omdat hij op zijn vertrouwde stek vandaag geen potten kon breken. Met een viermans middenveld, waarop Mickey ook goed uit de voeten kan, zou Hercules een eerste verdedigingswal opwerpen die de offensieve bedoelingen van JSV moest weerstaan. Daarmee zou het ook de druk op een kwetsbare defensie waarin BertJan zeker gemist zou worden, wat weg kunnen nemen. Maar niks ‘zou’, want Hercules keerde terug, mét BertJan en ín dezelfde opstelling.

Hotseknotse

Binnen de minuut had JSV de zwakke plek gevonden. Een diepe bal over links kwam perfect aan, Owen kon zijn tegenstander niet meer belopen en BertJan, die normaal in de rugdekking de gaten dichtloopt en daarbij de bezem hanteert, was hiertoe fysiek niet in staat – hij kon nauwelijks nog aanzetten. Met de gelijkmaker om de oren en het slot van de deur hielden we ons hart vast op de tribune. JSV putte moed uit deze snelle goal en had honger naar meer nu de organisatie zoek was in de Hercules defensie. Hercules kon zich onder druk slechts staande houden met hotseknotse voetbal. De controle en de concentratie waren als sneeuw voor de zon verdwenen. Slechts sporadisch kwam Hercules met een lange bal naar voren nog onder de druk uit, maar veel lijn zat er niet meer in het spel. Twee corners leverden nog wel kopballen op die allebei naast gingen.

Gokken

Met Jordey voor BertJan bleef Hercules gokken op een bevlieging van de spitsen, waar het ook had kunnen kiezen voor het herstellen van de organisatie. Die gok pakte verkeerd uit. Niemand was aanspeelbaalbaar of wilde aangespeeld worden bij een doeltrap van Hessel waardoor JSV, makkelijk in balbezit gekomen, de weg naar het doel in een paar stappen aflegde en de 2-1 scoorde. En daarmee leek het leed nog niet geleden, want JSV rook dat Hercules rijp was voor de knock-out. Maar een bal uit een vrije trap zeilde voorlangs en een door slecht uitverdedigen van Hercules veroverde bal werd verspeeld. Met nog een vrije trap voor Hercules, recht in de handen van de keeper, was het met het sprankje hoop van Hercules op een beter resultaat wel gedaan. JSV strooide met de 3-1 nog wat zout in de Utrechtse wonden, profiterend van knullig balverlies van een ontredderd Hercules.

Twee gezichten

Dit was een rare wedstrijd met twee gezichten. Een goede eerste helft met controle over de wedstrijd en een rampzalige tweede zonder organisatie. Daar zijn mogelijk verschillende oorzaken voor aan te wijzen. Begin wakker en gewaarschuwd aan een tweede helft waarin de tegenstander moet komen! Je weet dat ze komen, dus daar moet je op voorbereid zijn. Door er meteen bovenop te zitten kun je de ambities van de tegenstander voor de tweede helft direct de kop indrukken en hem de moed ontnemen. Een mentale kwestie dus! Organisatie speelde ook een grote rol. Met een geblesseerde spelbepalende speler op een cruciale plek in de verdediging moet de organisatie opnieuw op poten gezet, want je bent uiterst kwetsbaar. Ik vind het jammer dat de 0-1 niet gekoesterd werd en dat Hercules ongewijzigd aantrad voor de tweede helft. Als dan de gelijkmaker vroeg valt en je laatste man het veld moet ruimen dan is het te laat om te repareren.

Leermoment

Misschien is het wel eens goed om te ervaren hoe een wedstrijd door diverse factoren zomaar ineens om kan slaan. Beschouw het maar als een ‘leermoment’ voor iedereen. Met een beetje meer geluk hadden jullie met een 0-2 stand aan de thee gekund en dan was het wellicht anders gelopen. Geen man overboord, JSV staat slechts met een puntje voorsprong bovenaan. En dat gat wordt zaterdag uit tegen Roda in elk geval niet groter! Werk ze deze week.

Piet

Hercules D2 – VVOO D1: 13-0

Vandaag moetsten we het opnemen tegen VVOO D1. Deze ploeg staat laag in de competitie maar wij verwachten veel van hun. De opstelling was een beetje raar. Bert op 9 en Thomas zelfs op 7 maar desondanks begonnen we vol goede moed aan deze wedstrijd. Op het hoofdveld begonnen we aan onze warming-up en die was gelukkig goed.

Nu de wedstrijd. Het fluitsignaal was nog niet geklonken van het was al 1 – 0. NotaBene Bert scoorde de goal. Een mooie actie van Milaan aan de rechterkant en Bert kan hem voor open doel binnen knikken. Een paar minuten later is het eigenlijk 2-0 maar de doelstelling woord afgekeurd. Toon geeft een mooie Voorzet en Bert kan hem weer voor open doel binnen knikken Maar hij stond buitenspel. 10 minuten later is het weer raak. Een shot van Rida woord in de rebound afgerond door Bert: 2 – 0. Hercules D2 wil doordrukken Maar dat lukt niet echt. Het krijgt grote kansen maar de bal wil er niet inch Dan uiteindelijk toch. Een mooie actie van Milaan aan de rechterkant en woord mooi afgerond in de verre hoek. Krijgen we dan nog kansen maar Hij wil er nog steeds niet inch Zo is de Ruststand 3-0 en daar zijn we eigenlijk niet blij mee maar in de 2e helft maakte we alles goed.

We begonnen goed en ook gelijk een paar doelen. Eigenlijk de hele 2e helft vielen er doelen. Zo hadden onder anderen Yassine er een gescoord en Thomas en Mehmet en Connor en Jurgen en Wouter had er 2 gescoord. Het hele team heeft bijna gescoord en dat is ook goed. De uitslag is uiteindelijk 13 tot 0! Mooie grote dikke overwinning. Goed gedaan!

Volgende week weer thuis tegen Sporting’70 D2, onze aartsrivaal. Om 8.45 uur op Sportpark Voordorp.

Tot volgende week,

Bert Brouwers

Wasmeer D1 – Hercules D1: 4-0

5 December, Hercules gaat bij Wasmeer op bezoek,
Wasmeer ligt in Hilversum, eigenlijk net om de hoek.
Het is regenachtig vandaag,
maar één geluk, bij aankomst verdwijnt de regen wel erg traag.

Gelijk na de aftrap wil Wasmeer vol gas geven,
aan de inzet van Hercules zie je ook dat zij naar een overwinning streven.
Uit een corner valt in de 3e min. de 1-0 voor Wasmeer,
helaas doet dit een klein beetje zeer.

Daarna werd er nog een aantal malen bij Daan aan de deur geklopt,
maar elke bal werd keurig gestopt.
Gelukkig beschikken wij over veel technische knowhow,
maar soms missen we wel hier en daar die extra douw.

Het gaat erom wie de bal het eerste had,
desnoods belandt je tegenstander op zijn gat.
Tot 2 minuten voor rust hielden wij aardig stand,
toch is het vlak voor rust dat de bal weer in het net belandt.

Kort na de rust viel helaas ook de 3 nul,
Het leek net of de bal werd afgevuurd door een katapult.
In de loop van de 2e helft gingen wij steeds beter voetballen,
er kwamen enkele kansen waaruit we op het doel konden knallen.

Na wat omzetwisselingen te hebben gedaan,
zag je ook de bal beter rond gaan.
Iedereen leverde goed werk,
maar misschien was de tegenstander iets te sterk.

De tegenstander brak nogmaals uit,
en daar viel de 4-0 daaruit.
Jammer genoeg kregen wij het vanmiddag niet cadeau,
dat komt wel a.s. zaterdag dan spelen wij op een nog iets beter niveau.

Belangrijk wel is dat we in ons zelf blijven geloven en vertrouwen,
zo kunnen we zeker een mooi team opbouwen.
Een belangrijke regel is wel dat we nu juist de rust bewaren,
op deze manier zal de donkere lucht opklaren.

Ik wil nog even het volgende kwijt,
geloof me jongens het is nog een kwestie van tijd.
Ook deze voetbalmiddag is weer voorbij,
alle gezichten zijn weer vrolijk en blij.

Willem Loffelt, vader van Scot

Dit weekend stonden twee belangrijke wedstrijden op het programma. Met Spakenburg en CDW troffen respectievelijk JSV en Hercules tegenstanders om rekening mee te houden. Spakenburg won vorige week thuis met 2-1 van De Bilt, passeerde daarmee Roda en staat nu derde op de ranglijst. Middenmoter CDW verloor vorige week thuis met 4-1 van koploper JSV en kwam zaterdag naar Utrecht om dan maar de nummer twee wat punten afhandig te maken. Met volgende week de topper JSV-Hercules zou het daarmee de Nieuwegeiners een welkome dienst bewijzen.

Rommelig, nonchalant en mat

Hoe is het mogelijk, maar het was droog toen de scheidsrechter om half elf floot voor het begin van de wedstrijd. CDW probeerde de bal rond te laten gaan op zoek naar een opening in de Hercules defensie. Hercules zocht direct de diepte bij balbezit, maar slaagde er niet in de bal in de ploeg te houden. De passing was óf niet precies genoeg óf de controle ontbrak als de bal de spitsen wel bereikte. Het spel oogde rommelig, nonchalant en mat. Bij CDW zag het er frisser uit, daar vonden ze elkaar makkelijker. Met name op het middenveld hadden ze een extra aanspeelpunt met de doorgeschoven vier naast de tien. Na een klein kwartier bracht een mooie aanval, waarbij Hercules steeds een stap te laat reageerde, CDW tot voor het Hercules doel. Het schot waarmee de aanval werd besloten ging rakelings langs de paal. Hercules ontsnapte en was nu hopelijk wakker! De ploeg kreeg kort daarop, wegens shirtje trekken, een vrije trap. Van een metertje of vijfentwintig drukte BertJan af. De Wijker goalie zag de streep nog net aankomen en zette zijn vuisten er achter. En ook op de beide acties die hierop volgden moest hij aan de bak. Een schot op doel werd opnieuw weggebokst en op een schuiver van Mickey moest hij gestrekt om de bal naast de paal te tikken.

Hercules zwijnde

Aan het spelbeeld veranderde in het verdere verloop van de eerste helft niet veel. Hercules had te veel haast en miste bezieling, CDW ontbeerde het beslissende beetje kracht en creativiteit. Geluk misten ze ook, want een lage voorzet van links tegen de achterlijn aan kwam via de handen van Hessel voor de voeten van een van hen. Zijn uithaal, nauwelijks twee meter voor de goal, geselde de onderkant van de lat, sprong terug het veld in en werd met kunst en vliegwerk door Hercules uit de zestien gewerkt. Hercules zwijnde en kon in de kleedkamer op zoek naar een antwoord.

Kopbal van de doellijn

Na de rust werd op het middenveld orde op zaken gesteld en een buitje bracht spirit in het spel. Een aanval over enkele schijven – dat hadden we nog niet gezien – gaf hoop, maar het duurde nog een dikke tien minuten voordat zich een doelkans voor Hercules aandiende. Mike werd aangespeeld, hield controle over de bal en draaide zich vrij voor een schot – helaas in de handen van de keeper. Een vrije trap genomen door BertJan trof, net als een poging daarvoor, ook geen doel. CDW kwam minder aan voetballen toe dan de eerste helft, maar speelde nog steeds goed. Hercules moest attent blijven, een voorzet werd naast gekopt. Een kopbal van Berend daarentegen had wel de juiste richting, leek de score open te breken, maar werd door CDW op de doellijn gekeerd.

Spitsengoal

Hercules kwam langzaam beter in zijn spel en zette aan om de beslissing te forceren. Een diepe bal van Murat werd nog naast geschoten door Mike. Amper een minuut later kreeg hij loon naar werken toen hij een met de tenen doorgetikte bal van Mickey achter de keeper schoot. Een echte spitsengoal! Alles wat Hercules was veerde op langs de lijn. Hoewel Hercules na rust beter acteerde dan voor de rust, leek dit duel geen winnaar te krijgen. Met dit doelpunt viel Hercules een last van de schouders en dat was te zien. De ploeg ging door, besefte dat het deze wedstrijd niet meer uit handen mocht geven. CDW probeerde het nog wel, maar het was Hercules dat het spel nu controleerde. Een vrije trap van BertJan waar Toon net niet zijn kop tegenaan kon krijgen en een pass van Wisse op Mickey, onterecht afgevlagd met open veld voor zich, waren de laatste wapenfeiten van deze enerverende wedstrijd. Hercules mocht de handen dicht knijpen en CDW – ere wie ere toekomt – liet een verdiend puntje door de vingers glippen.

Volgende week

Jullie weten wat je te doen staat. Zet ’m op.

Piet

Het zag er zaterdagochtend naar uit dat we de wedstrijd langs de lijn vanonder een paraplu zouden gaan bekijken. Maar dat viel reuze mee, want ruim voordat de match in Maarssenbroek begon werd het droog. Vanuit de dug-out (lekker beschut tegen de wind) was ik benieuwd naar de plannen voor vandaag van onze C1. Vorige week in de bekerwedstrijd tegen IJsselmeervogels waren ze super gemotiveerd. Zouden ze ook tegen OSM, een van de lager geklasseerde ploegen in de competitie, dezelfde inzet en concentratie op kunnen brengen?

Veel kansen, weinig doelpunten

De wedstrijd ging in elk geval kansrijk van start! Een bal tegen de onderkant van de lat van Mickey en een kopbal naast van Joris(?) hadden Hercules een snelle voorsprong kunnen geven. We moesten nog maar even geduld hebben. Na eerst nog een bal op de lat van OSM, via de hand van de attente Hessel, was daar dan toch de verwachte openingstreffer voor Hercules. Door vroegtijdig drukzetten verspeelde OSM de bal aan Mike, die door zijn directe tegenstander op de huid gezeten zijn kalmte wist te bewaren. Hij schoof de bal naar links op de vrijstaande Mickey, aan wie deze kans welbesteed was. Twee minuten later was het alweer raak. Mooi combinatiespel tussen Guus en Mickey zette Mike vrij voor de keeper: 0-2. Na een kwartier was de wedstrijd gespeeld. Natuurlijk bleef het zaak om de concentratie te bewaren, maar OSM leek me bepaald geen ploeg die zo’n achterstand goedmaakt. Een derde doelpunt zou lekker zijn geweest, maar Hercules werd wat slordiger. In plaats van voor de vrije man te kiezen, ging men nu voor eigen glorie. Zo had Mickey in de 24e minuut de bal op Mike moeten leggen en had Joris tien minuten later hetzelfde moeten doen met twee man vrij voor de goal. Met twee doelpunten erbij was het klaar geweest en dan tel ik nog niet eens de twee schoten op doel van Joris. Die hadden er ook in gemoeten…

Op zoek naar een grotere uitslag

Met de opdracht om in de tweede helft de vrije man te vinden én aan te spelen ging Hercules om zoek naar een grotere uitslag. Het team, nu met Shaheer en Berend voor Wisse en Jordey, bleef geconcentreerd spelen. Na een minuutje of tien kwam de 0-3 op het elektronische scorebord door Mike, op aangeven van Mickey. De opdracht van Jeffrey werd uitgevoerd al kwam niet elk balletje aan zoals bedoeld. Hercules had de wedstrijd onder controle en ondervond meer last van de 23e man binnen de lijnen dan van de tegenstander. Gelukkig liet het team zich niet van de wijs brengen en speelde het een professionele wedstrijd. Hercules voerde de druk op, met name door Murat die enkele keren over links tot de achterlijn kwam en voor de keeper verscheen. Zijn tikje tegen de bal vlak voor de graaiende handen van de keeper had een mooi vervolg verdiend. De bal had helaas te veel vaart en verdween naast de goal over de achterlijn. Maar die 0-4 kwam er toch wel. Na eerst nog een schot van Mike in de handen van de keeper van OSM, pikte Mickey de bal halverwege de OSM helft op en kon hij vrij tot voor de keeper opstomen. Deze wist zijn schot in eerste instantie te keren, maar in de rebound was het alsnog raak. Toen het notitieboekje al in de jaszak zat was daar ook nog de 0-5. Een kopbal van Berend uit een corner, waarbij de Maarssenbroeker goalie niet vrijuit ging.

Geconcentreerd en professioneel

Jullie hebben gedaan wat jullie moesten doen: geen schade oplopen, met de volle winst naar huis! Compliment voor de instelling, jullie hebben geconcentreerd en professioneel gespeeld. Was leuk geweest als jullie het krachtsverschil met wat meer treffers hadden onderstreept, maar doe me die doelpunten volgende week dan maar!

Piet

(PS: Zo kort genoeg Jordey?)

In de competitie is onze C1 ingedeeld bij de ‘Blauwen’, voor de beker moesten de jongens gister tegen de ‘Rooien’. Dat beloofde een mooi duel te worden daar in Spakenburg aan de boorden van het IJsselmeer. De Vogels C1, bovenin meespelend in de derde divisie, gold vanzelfsprekend als de grote favoriet. Hercules, gedeeld bovenaan in de hoofdklasse, als de niet te onderschatten underdog. Helaas moest Hercules Mickey – vorige week ook weer goed voor drie treffers – ziek in Utrecht achterlaten. Maar ook zonder goalgetter begonnen de onzen supergemotiveerd aan deze match.

Positiespel versus doelgericht omschakelen

Het begin was voor IJsselmeervogels. Van links naar rechts combinerend tastten ze de zestien af op zoek naar een gaatje. Een voorzet van rechts werd besloten met een kopbal naast voor open goal. Hercules was gewaarschuwd. Vooralsnog bleef het bij ruimen van de bal, maar na een minuut of tien kwam ook Hercules aan aanvallen toe. Met splijtende passes van BertJan en Berend werd de diepte gezocht, schoten van Guus en Mike misten nog scherpte. Na een kwartier spelen viel de 1-0 voor de Vogels, maar deze treffer werd na overleg met onze grens door de scheidsrechter afgekeurd wegens buitenspel. De wedstrijd ging verder met goed verzorgd en geduldig uitgevoerd positiespel van de Vogels. Hercules zette daar vinnig en doelgericht voetbal tegenover.

Aan elkaar gewaagd

Kansen waren er genoeg, over en weer. Joris werd door Toon na een corner van de Vogels direct op rechts de diepte ingestuurd, maar zijn schot werd, bij het vijandelijke doel aangekomen, geblokkeerd. De corner die er op volgde werd voor de voeten van BertJan gekopt. Zijn inzet verdween hoog over de goal. Aan de andere zijde waren de Vogels gevaarlijk met een aantal vrije trappen op rechts. Deze ballen werden perfect de doelmond ingeslingerd. Dit gold eveneens voor hun corners. Hercules moest alle zeilen bijzetten, maar kon niet voorkomen dat een van hen de bal uit een corner vrij in kon koppen. Gelukkig voor ons verdween de bal naast het doel. Joris miste aan de andere kant een dito kopkans en zag bij een schot op doel van rechts de bij de tweede paal vrijstaande Toon finaal over het hoofd. Dit waren in de eerste helft de belangrijkste wapenfeiten van twee ploegen die aan elkaar gewaagd waren.

Veerkracht

De tweede helft was nauwelijks begonnen toen de scheidsrechter na een vrije trap voor de Vogels de bal op de penaltystip legde. BertJan bleek zijn opponent vast te hebben gehouden. Hessel zat er nog aan maar kon de elfmeter niet keren: 1-0. Met Jordey voor Berend moest Hercules op zoek naar het antwoord. Dat onze C1 dat in huis heeft bleek vorige week tegen Roda en ook nu lieten ze zien over veerkracht te beschikken. Lang duurde het niet voor de 1-1 op het scorebord kwam, want ook Hercules kreeg een penalty na hands in het strafschopgebied. Jordey had nauwelijks nog een bal geraakt, maar onze elfmeterspecialist schoot hem onberispelijk in. De 1-2 had direct daarna kunnen (of moeten?) vallen, maar Mike zag zijn inzet, op perfect aangeven van Jules, door de keeper gekeerd. In de fase die hierop volgde bouwde Hercules aan een licht overwicht. Hoe jammer was het dat juist op zo’n moment een verdedigend foutje Hercules weer op achterstand zette: 2-1.

Loon naar werken

Maar ook nu gaf Hercules zich niet gewonnen. Met nog een dik kwartier te gaan kopte Toon uit een corner naast en suisde een afstandschot van Guus rakelings over de Spakenburger lat. En nóg een kopbal, nu van Jules Meijs, ging maar net langs de verkeerde kant van de paal, ditmaal op een goede voorzet van Joris na goed doorzettend werk van zijn kant. IJsselmeervogels stelde daar een voorzet tegenover die in de handen van Hessel belandde en een inzet die naast ging, na mooi combinatiespel in de zestien. Maar Hercules kreeg uiteindelijk toch dikverdiend loon naar werken. Met nog maar enkele minuten op de stadionklok nam Guus een vrije trap, precies op de plek waar de Vogels de eerste helft een handvol gevaarlijke ballen de doelmond in zond. De bal ging hoog richting tweede paal waar Jules Meijs zo vrij als een vogeltje opdook en de bal inknikte: 2-2.

Toch geen strafschoppen

Het leek op strafschoppen uit te gaan draaien. Daar leek het op, maar zover kwam het niet… De Vogels drongen aan om een beslissing te forceren. Een vrije trap ging over en een voorzet verdween achter. Een minuut voor tijd was het echter toch nog raak voor de Spakenburgers. De rechterspits van de Vogels kreeg de bal vrij in de voeten gekopt, klopte Jordey op snelheid en liet Hessel kansloos: 3-2. Hoe zuur… Hercules haalde nog één keer alles uit de kast, maar strandde op de Spakenburger verdediging. Dat het uiteindelijk ook nog 4-2 werd is leuk voor de Spakenburgse statistieken, maar deed geen recht aan de verhoudingen.

Gelijkwaardig

De conclusie van deze wedstrijd is duidelijk en bemoedigend. Jullie hebben laten zien een tegenstander van formaat aan te kunnen. Hercules was minimaal gelijkwaardig en had evengoed als overwinnaar van het veld kunnen stappen. Was Mickey er bij geweest dan had ik het nog wel eens willen zien… Maar ook zonder hem hebben jullie de Vogels, zoals Ton zo mooi verwoordde, ‘een behoorlijk natte bilspleet bezorgd’. Reken maar dat ze blij zijn met deze nipte overwinning.

Competitie

Klasse gespeeld jongens en nu weer het vizier op volgende week. Het is zaak om de volle buit tegen OSM te bemachtigen. Blijf geconcentreerd, speel het spel zoals tegen Roda de tweede helft en tegen IJsselmeervogels de hele wedstrijd. Eén enkele misstap kan je de titel kosten! Maar ik ga er vanuit dat jullie daarvan doordrongen zijn. Train ze.

Piet

Vooraf:

Het is zaterdagmorgen 9.45 uur. Ik heb zojuist het ontbijt op en Bas is bijna klaar om de deur uit te gaan om te verzamelen bij Sporting ’70. Dan komt er op een bijzonder moment een telefoontje van Jan de teammanager met de mededeling dat Patrick ziek is. Of ik samen met hem en Sylvia de  wedstrijd wil coachen? Mijn eerste reactie ja leuk, dat lijkt me wel wat. Het is best lang geleden, voor het laatst in de F. Mijn tweede reactie oeps hoe gaan we dat doen?, hoe gaan we Patrick vervangen, wat komt er allemaal bij kijken en in welke opstelling gaan we spelen?

Dus… snel in de kleren, geen tweede bakkie koffie en hup op de fiets naar Sporting, onderweg nog even bellen met Jan, wie neemt de ballen mee? Bij aankomst bij sporting gaan we de koppies tellen, wie zijn er niet? Delano en Zouhair hoor ik van Jan. Hmmm denk ik dat is balen, maar oké, we hebben voldoende kwaliteit, dus dat komt goed. Ondertussen wordt ik wat rustiger. Geloof me, ik voel ouderwetse wedstrijdspanning. Jan komt met een briefje (overzichtje van posities en nummers) Daar ben ik behoorlijk blij mee want ik denk nog in termen van rechtshalf, midden midden, laatste man, voorstopper etc. etc. Oké dan, we zijn compleet en we worden keurig netjes ontvangen door de leider van Sporting en krijgen een kleedkamer toegewezen.  We gaan richting kleedkamer, de boys kleden zich om en ondertussen inventariseer ik de posities en de voorkeuren van de spelers.  Vervolgens gaan we de warming up doen onder leiding van Friso. Tijdens de warming up overleg ik met Jan en Sylvia met wie we gaan starten. We besluiten Bas en Barend in de wissel te plaatsen en vervolgens gaan ze de keeper inschieten. Prima dat is geregeld. De overige spelers gaan verder met de bal.  Daarna roepen we het team bij elkaar, maken de opstelling bekend en doen we een korte wedstrijdbespreking. Ik meld de Boys dat het een derby is en dat we mogen verwachten dat Sporting fanatiek zal beginnen en dat ik wil dat we zelf ook fel  starten. Dus: bal snel rondspelen (aannemen en inspelen), kort dekken, duel aangaan en zorgen dat de dichtstbijzijnde speler (de 2e man ) onze speler steunt in het duel en de 2e bal oppakt. Nogmaals geef ik aan fanatiek te starten, fel te beginnen en als team te opereren. Ik vraag aan de spelers of iedereen het heeft begrepen, of er vragen zijn. Nee, mooi, dan zijn we er klaar voor Lets Go.

De Wedstrijd:

Vanaf het allereerste fluitsignaal is het duidelijk dat het niet zomaar een wedstrijdje is, Sporting vliegt uit de startblokken en zet Hercules direct onder druk. Ik sta redelijk ontspannen langs de lijn. Sporting lijkt wat sterker, combineert wat beter, duelleert ook wat sterker maar Hercules lijkt redelijk goed te staan. Het is nog wat zoeken wie hoort bij wie en wie neemt wie als Sporting aan de bal is. De wedstrijd speelt zich vooral af op de helft van Hercules. Dan komt er een afstand schot en de bal verdwijnt hoog in het doel van Hercules. Ik vind het een echt zondagsschot maar we staan dan wel met 1-0 achter. Daarna lijkt Hercules toch wat aangeslagen en er komt meer onrust als we aan de bal zijn. Sporting daarentegen voelt zich gesterkt door deze meevaller en voeren de druk heel goed op.  We verliezen hierdoor de grip op de wedstrijd en we leunen steeds verder terug. Het wordt voor Sporting makkelijker voetballen, we hebben geen rust aan de bal en daardoor zijn we weinig aan de bal. Ondertussen laat ik Barend en Bas warm lopen en vraag ik me af wat ik kan doen?  Ondertussen maakt Sporting 2-0. Dit doelpunt wordt veroorzaakt door onrust aan de bal en door het teveel ruimte weggeven in de verdediging aan de spitsen van Sporting in ons eigen 16 meter gebied.  Ik besluit om Barend in te brengen voor Lukas op het middenveld. Bas in de spits te plaatsen en Amin van spits op te schuiven naar de positie van rechtsbuiten. Abel en Lukas staan nu in de wissel. Barend komt nu tegenover Junior te staan, die was tot dan toe nadrukkelijk aanwezig. Ik hoop hiermee dat we wat sterker worden op het middenveld waardoor we onze voorwaartse wat meer kunnen bereiken. Jammer genoeg wordt het voor rust ook nog 3-0 voor Sporting. Eigenlijk waren het 2e en 3e doelpunt identiek. Niet doortastend verdedigen (geen contact, geen duel tijdens het verdedigen) ingeleid door onrust bij het opbouwen c.q. uitverdedigen.  We hebben tot aan de rust zelf weinig gecreëerd en zijn bijna niet op de helft van Sporting geweest.

Rust:

In de rust roep ik de jongens snel bij elkaar en ga vervolgens zo rustig mogelijk met ze in gesprek. Vraag 1: wat gaat er mis? Vraag 2: wat kunnen we eraan veranderen? Vraag 3: waarom mis ik de beleving?, Vraag 4: waar komt die onrust aan de bal vandaan? Het mooie van deze groep is dat ze reageren en dat ze er zelf ook van balen. Ik geef aan dat we veel beter kunnen en dat ik meer voetbal wil zien, dus durf te duelleren, speel als een team en gooi de handrem eraf. Vervolgens nog snel even wat individuele tips aan een paar spelers en we gaan weer.

De 2e helft.

In de rust wissel ik Scott, Zet Amin rechtshalf en breng Abel weer in op rechtsbuiten. Terwijl ik dit verslag schrijf is het me nog niet duidelijk hoe en waarom, maar Hercules neemt het initiatief en voetbalt goed, agressief en met veel vertrouwen naar voren. Gijs die overigens de hele wedstrijd al goed was, is heer en meester op het middenveld, Friso neemt de leiding vanuit de defensie, Thomas speelt sterk in en speelt zijn directe tegenstander uit de wedstrijd, Frits die de eerste helft veel te veel bezig was met meeverdedigen zet nu continu zijn tegenstander (goed ondersteunt door Bas) onder druk bij het uitverdedigen van Sporting en Abel houd het veld goed breed. Hercules neemt duidelijk initiatief en Sporting wordt achteruit gedrukt. Onze spitsen worden bereikt en door een diepe bal van Friso kan Bas na goed doorzetten op de keeper scoren met zijn hoofd 3-1.

Mooi denk ik. De eer is gered. Wat echt mooi is, dat het nog meer een startsein is voor geloof in eigen kunnen. Hercules gaat steeds beter voetballen, Sporting gaat in zijn achteruit en de wedstrijd wordt steeds meer een echte wedstrijd. Fellere duels, de 2e bal is nu continu voor Hercules en hier en daar een overtreding, maar vooral ook steeds betere aanvallen en combinaties. Ook voetballend vanuit de verdediging en opbouwend worden we duidelijk sterker. Ik besluit tot de volgende wissel. Abel blijkt geblesseerd aan zijn heup en ik zet Amin weer rechtsbuiten, Ik breng Lukas weer in op de positie van Willem en Willem wordt rechtshalf. Hercules gaat goed door met aanvallen en er komen meer en meer kansen voor Hercules, Sporting is de grip op de wedstrijd volledig kwijt. Na een tijdje breng ik Scott in op de positie van Justus en geef de opdracht aan de verdedigers om de druk van achteruit op te voeren, we spelen nu 1 tegen 1, Lukas de lange bal naar voren, Thomas strak in de verdediging, Scott vanaf de Linksback positie veel opkomen en ballen inspelen en Friso zoveel mogelijk doorschuivend naar het middenveld. Na een tijdje wordt Willem gewisseld en komt Justus op rechtshalf, kort daarna volgt er een vloeiende aanval van Hercules. De bal wordt veroverd op het middenveld, Justus speelt heel  goed breed op Amin, er volgt een weergaloze passeeractie en een zeer goeie voorzet op Bas, die fraai afrondt. 3-2 Een aanval uit het boekje hoor ik langs de kant.  Het is nu nog een minuut of 4 voor het einde van de wedstrijd.  We spelen nu alles of niets.  Ik besluit tot een laatste wissel. Gijs die een marathon heeft gelopen en wat mij betreft de man van de wedstrijd is verlaat het veld en Willem komt terug in het veld op de positie van Gijs. Hierna volgen er nog een paar kleine kansen op de 3-3 maar helaas heeft het niet zo mogen zijn.

Einduitslag 3-2 voor Sporting. Over de hele wedstrijd gezien een terechte uitslag.

Na de wedstrijd.

In de kleedkamer houden we een korte nabespreking.  Ik vraag de jongens 1 voor 1 hoe ze de wedstrijd hebben beleefd? Na deze ronde geef ik mijn mening over de 1e helft. Ik besluit om er een 3 voor te geven. Ik weet het niet meer zeker maar het kan ook zijn dat ik iets anders heb gezegd. Over de 2e helft heb ik ze gemeld dat ik daar een 8 voor geef. Als laatste heb ik de boys gevraagd om de 2e helft te onthouden en mee te nemen naar de volgende wedstrijd. Tevens heb ik ze gemeld dat de punten in de competitie nu steeds belangrijker gaan worden en dat de 2e helft een manier is om wedstrijden te winnen.

Conclusie: IK HEB GENOTEN EN  BEN NU BEKAF

Ruud, vader van Bas

Zaterdagochtend op naar de Mediastad Hilversum. Eerlijkheidshalve moet ik melden dat het voetbalveld van Victoria toch echt in Nieuw-Loosdrecht ligt.

Iedereen was nog vol van de nieuwe shirts, inloopshirts, sweaters, sokken, trainingspakken, windjack en tassen. Apetrots liepen onze helden richting kleedkamer om er even later in hun nieuwe inloopoutfit weer uit te komen. Gevolgd door Jan die alle wedstrijdshirts in zijn armen had omdat de mooie grote tas al in de dugout stond. Allemaal even wennen dus aan de volgorde en nieuwe taken die zo’n kledinglijn met zich meebrengt.

Helaas, helaas nog voor de aftrap begon het te regenen en al gauw waren onze jongens in hun mooie shirts doorweekt en leken bij sommige jongens de Herculeskleuren blauw-geel in plaats van blauw-wit.

De eerste helft was spannend en Hercules had het meeste balbezit. Echte kansen zijn er voor beide partijen nauwelijks geweest. Beide ploegen verdedigden goed en onderschepten de bal voordat een echte voorzet kon worden gegeven.

Frits werd getackeld op de achterlijn van Victoria, volgens een deskundige uit het publiek had het een penalty moeten zijn, volgens de scheidsrechter niet.

Met 0-0 gingen we de rust in.

Tot onze verbazing verscheen Hercules na de rust in het knalgeel. De verklaringen hiervoor van de supporters:

1. Deze shirts zijn droog
2. Ze proberen Victoria te verblinden
3. Zo kunnen ze elkaar beter vinden
4. Victoria kan ze zo niet meer herkennen aan de rugnummers

Als ze Victoria hiermee in verwarring wilden brengen is de opzet mislukt. Victoria kwam sterker uit de rust en Hercules moest alle zeilen bijzetten. Ook in deze helft waren er weinig echte kansen. De druk op Hercules werd steeds groter, maar de bal werd steeds onderschept voordat Victoria echt gevaarlijk kon worden. Volgens een andere deskundige uit het publiek had de scheidsrechter nu toch echt een penalty aan Victoria kunnen geven.

5 minuten voor tijd was de eerste echt kans voor Victoria. Gelukkig stond Daan op de goede plek en wist cool een doelpunt te voorkomen.

Het bleef 0 – 0.

Na de douche gingen de heren met hun tassen tevreden met 1 punt terug naar Utrecht. De wedstrijd was spannend, de supporters sportief en nat en in de verte begon het gelukkig op te klaren.

Henny, moeder van Willem

De komende periode wordt duidelijk hoe sterk Hercules C1 is. Volgende week staat de bekerwedstrijd tegen IJsselmeervogels op het programma en voor de weken daarna cruciale competitieduels tegen CDW en JSV. Gisteren moest de eerste zware klus geklaard worden, Roda 46 uit Leusden. Deze runner up achter JSV en Hercules kwam natuurlijk naar Utrecht met maar een doel: onze C1 drie punten afhandig maken!

Koude douche

Hercules startte fris. Een flitsende aanval over rechts via Joris, Murat en Toon kwam tot voor de goal van Roda waar de keeper ternauwernood de inzet van Mike wist te blokkeren. Het antwoord van Roda was net zo flitsend, maar doeltreffender! Met een snel uitgevoerde combinatie over drie vier schijven werd de Hercules verdediging stukgespeeld. Deze perfecte aanval werd door de razendsnelle rechtsbuiten van Roda met een simpele voorzet richting penaltystip besloten. Zijn teamgenoot stond daar, zo vrij als een vogeltje, klaar om de bal droogjes in te schieten. Tsjonge, wat een koude douche: 0-1 na drie minuten! Ondanks deze teleurstelling probeerde Hercules het initiatief naar zich toe te trekken. Het speelde zoals we dat van onze jongens gewend zijn met de drive naar voren. Het was daarbij zaak om geconcentreerd te blijven spelen, want Roda loerde op foutjes. Een schot van BertJan uit de tweede lijn net naast en een krachteloze inzet van Mike waren de belangrijkste wapenfeiten in de vijfentwintig minuten die aan de gelijkmaker vooraf gingen. Een voorzet van rechts van Joris op Mickey die de bal onberispelijk inschoot: 1-1.

Achter de feiten aan

Op de tribune gingen we er nu eens lekker voor zitten. Maar helaas, Hercules keek al snel weer tegen een achterstand aan. De handige linksbuiten van Roda mocht op de linkerflank én op de achterlijn de hele Hercules defensie in de luren leggen en bleef, oog in oog met Hessel, uiterst koel: 1-2. Ondanks deze nieuwe domper bleef Hercules werken, met name Toon had een flinke actieradius vandaag, Mike liet zich regelmatig zakken en Jules Meijs sprong bij om de snelle rechtsbuiten aan banden te leggen. Mickey had het moeilijker. Hij zat ondanks zijn treffer niet echt in de wedstrijd, maar had wederom een gouden moment toen hij op een pass van Toon vrij kwam van zijn kleine plaaggeest en de 2-2 aantekende. Maar ook nu hield Hercules deze stand niet lang vast. Amper twee minuten later lag de bal na een uitstekende Roda aanval alweer achter Hessel: 2-3. Hercules gaf deze ploeg, met zijn handige kleine voetballertjes (nummer 9 en 10) gewoonweg te veel ruimte. Om van dit Roda te winnen moest toch echt uit een ander vaatje getapt worden heren!

Ander vaatje

Of er werkelijk uit een vaatje getapt is tijdens de rust weet ik niet, maar de tweede helft stond een scherper Hercules op de mat! De vroege 3-3 van Joris uit een corner was er eentje om in te lijsten. Op de rand van de zestien naar voren komend kopte hij de bal in de verre hoek! Deze vroege opsteker kon Hercules goed gebruiken. En nu vast houden! Met Yordey voor Berend en Guus voor Jules Tuhumena kreeg Hercules langzamerhand meer ruimte en de druk werd opgevoerd. Roda kreeg het zichtbaar moeilijker, bij een aanval van Hercules werd Mike in de zestien overduidelijk aan het shirt getrokken, maar de scheids weigerde Roda te bestraffen. Daarom beloonde Hercules zichzelf maar. Een vrije trap van links van BertJan werd door de Roda doelman uit de lucht geplukt, maar hij moest de bal lossen toen hij bij het neerkomen op de rug van een van zijn verdedigers terecht kwam. Mickey kreeg de bal pardoes voor zijn voeten en wist hier wel raad mee: 4-3. Hercules stond voor de eerste keer voor…

Doorgaan

Met nog 25 minuten op de klok mocht wat mij betreft de wedstrijd over zijn. Gelukkig besefte Hercules dat deze voorsprong met strijd behaald was en dat er onverminderd strijd geleverd moest blijven worden om deze wedstrijd tot een goed einde te brengen. Onder aanvoering van BertJan, die de tweede helft uitstekend leiding gaf aan de defensie en zijn teamgenoten flink oppepte met zijn stuwende spel, kreeg Hercules kansen op het vergroten van de voorsprong. Zijn vrije trap trof helaas geen doel en een voorzet van Toon zeilde voorlangs richting cornervlag. Vanaf daar werd de bal opnieuw voor de goal gebracht maar Joris’ omhaal verdween over het Leusder doel. Een mooie aanval over rechts, met een rush van Joris, werd door Mike in het zijnet geschoten. De scheidsrechter constateerde dat de bal al achter was geweest… Hercules versaagde niet, dat was duidelijk. De ploeg hield het goede spel vast en bleef geconcentreerd. Roda kreeg desondanks nog wel wat kansjes. Een vrije trap over de Hercules verdediging belandde op het hoofd van een van hun kleine mannen; hij was echter niet bij machte om er de juiste richting aan te geven, en een kansrijke doorbraak van Roda werd door Owen met een perfecte tackle voorkomen. Vijf minuten voor tijd kreeg Hercules de kers op de taart. Een afvallende bal uit een voorzet van Mickey kwam bij Murat terecht die de bal met een streep in de touwen joeg. Met deze 5-3 was de wedstrijd gespeeld.

Vogels

Jongens, met dit resultaat kunnen jullie de wedstrijd voor de beker tegen IJsselmeervogels met vertrouwen tegemoet zien. De Vogels zijn natuurlijk een tegenstander van formaat, maar als jullie zaterdag met net zo veel inzet spelen als de tweede helft tegen Roda dan maak je altijd een kans!

Piet