Vooraf:
Het is zaterdagmorgen 9.45 uur. Ik heb zojuist het ontbijt op en Bas is bijna klaar om de deur uit te gaan om te verzamelen bij Sporting ’70. Dan komt er op een bijzonder moment een telefoontje van Jan de teammanager met de mededeling dat Patrick ziek is. Of ik samen met hem en Sylvia de wedstrijd wil coachen? Mijn eerste reactie ja leuk, dat lijkt me wel wat. Het is best lang geleden, voor het laatst in de F. Mijn tweede reactie oeps hoe gaan we dat doen?, hoe gaan we Patrick vervangen, wat komt er allemaal bij kijken en in welke opstelling gaan we spelen?
Dus… snel in de kleren, geen tweede bakkie koffie en hup op de fiets naar Sporting, onderweg nog even bellen met Jan, wie neemt de
ballen mee? Bij aankomst bij sporting gaan we de koppies tellen, wie zijn er niet? Delano en Zouhair hoor ik van Jan. Hmmm denk ik dat is balen, maar oké, we hebben voldoende kwaliteit, dus dat komt goed. Ondertussen wordt ik wat rustiger. Geloof me, ik voel ouderwetse wedstrijdspanning. Jan komt met een briefje (overzichtje van posities en nummers) Daar ben ik behoorlijk blij mee want ik denk nog in termen van rechtshalf, midden midden, laatste man, voorstopper etc. etc. Oké dan, we zijn compleet en we worden keurig netjes ontvangen door de leider van Sporting en krijgen een kleedkamer toegewezen. We gaan richting kleedkamer, de boys kleden zich om en ondertussen inventariseer ik de posities en de voorkeuren van de spelers. Vervolgens gaan we de warming up doen onder leiding van Friso. Tijdens de warming up overleg ik met Jan en Sylvia met wie we gaan starten. We besluiten Bas en Barend in de wissel te plaatsen en vervolgens gaan ze de keeper inschieten. Prima dat is geregeld. De overige spelers gaan verder met de bal. Daarna roepen we het team bij elkaar, maken de opstelling bekend en doen we een korte wedstrijdbespreking. Ik meld de Boys dat het een derby is en dat we mogen verwachten dat Sporting fanatiek zal beginnen en dat ik wil dat we zelf ook fel starten. Dus: bal snel rondspelen (aannemen en inspelen), kort dekken, duel aangaan en zorgen dat de dichtstbijzijnde speler (de 2e man ) onze speler steunt in het duel en de 2e bal oppakt. Nogmaals geef ik aan fanatiek te starten, fel te beginnen en als team te opereren. Ik vraag aan de spelers of iedereen het heeft begrepen, of er vragen zijn. Nee, mooi, dan zijn we er klaar voor Lets Go.
De Wedstrijd:
Vanaf het allereerste fluitsignaal is het duidelijk dat het niet zomaar een wedstrijdje is, Sporting vliegt uit de startblokken en zet Hercules direct onder druk. Ik sta redelijk ontspannen langs de lijn. Sporting lijkt wat sterker, combineert wat beter, duelleert ook wat sterker maar Hercules lijkt redelijk goed te staan. Het is nog wat zoeken wie hoort bij wie en wie neemt wie als Sporting aan de
bal is. De wedstrijd speelt zich vooral af op de helft van Hercules. Dan komt er een afstand schot en de bal verdwijnt hoog in het doel van Hercules. Ik vind het een echt zondagsschot maar we staan dan wel met 1-0 achter. Daarna lijkt Hercules toch wat aangeslagen en er komt meer onrust als we aan de bal zijn. Sporting daarentegen voelt zich gesterkt door deze meevaller en voeren de druk heel goed op. We verliezen hierdoor de grip op de wedstrijd en we leunen steeds verder terug. Het wordt voor Sporting makkelijker voetballen, we hebben geen rust aan de bal en daardoor zijn we weinig aan de bal. Ondertussen laat ik Barend en Bas warm lopen en vraag ik me af wat ik kan doen? Ondertussen maakt Sporting 2-0. Dit doelpunt wordt veroorzaakt door onrust aan de bal en door het teveel ruimte weggeven in de verdediging aan de spitsen van Sporting in ons eigen 16 meter gebied. Ik besluit om Barend in te brengen voor Lukas op het middenveld. Bas in de spits te plaatsen en Amin van spits op te schuiven naar de positie van rechtsbuiten. Abel en Lukas staan nu in de wissel. Barend komt nu tegenover Junior te staan, die was tot dan toe nadrukkelijk aanwezig. Ik hoop hiermee dat we wat sterker worden op het middenveld waardoor we onze voorwaartse wat meer kunnen bereiken. Jammer genoeg wordt het voor rust ook nog 3-0 voor Sporting. Eigenlijk waren het 2e en 3e doelpunt identiek. Niet doortastend verdedigen (geen contact, geen duel tijdens het verdedigen) ingeleid door onrust bij het opbouwen c.q. uitverdedigen. We hebben tot aan de rust zelf weinig gecreëerd en zijn bijna niet op de helft van Sporting geweest.
Rust:
In de rust roep ik de jongens snel bij elkaar en ga vervolgens zo rustig mogelijk met ze in gesprek. Vraag 1: wat gaat er mis? Vraag 2: wat kunnen we eraan veranderen? Vraag 3: waarom mis ik de beleving?, Vraag 4: waar komt die onrust aan de bal vandaan? Het
mooie van deze groep is dat ze reageren en dat ze er zelf ook van balen. Ik geef aan dat we veel beter kunnen en dat ik meer voetbal wil zien, dus durf te duelleren, speel als een team en gooi de handrem eraf. Vervolgens nog snel even wat individuele tips aan een paar spelers en we gaan weer.
De 2e helft.
In de rust wissel ik Scott, Zet Amin rechtshalf en breng Abel weer in op rechtsbuiten. Terwijl ik dit verslag schrijf is het me nog niet duidelijk hoe en waarom, maar Hercules neemt het initiatief en voetbalt goed, agressief en met veel vertrouwen naar voren. Gijs die overigens de hele wedstrijd al goed was, is heer en meester op het middenveld, Friso neemt de leiding vanuit de defensie, Thomas speelt sterk in en speelt zijn directe tegenstander uit de wedstrijd, Frits die de eerste helft veel te veel bezig was met meeverdedigen zet nu continu zijn tegenstander (goed ondersteunt door Bas) onder druk bij het uitverdedigen van Sporting en Abel houd het veld goed breed. Hercules neemt duidelijk initiatief en Sporting wordt achteruit gedrukt. Onze spitsen worden bereikt en door
een diepe bal van Friso kan Bas na goed doorzetten op de keeper scoren met zijn hoofd 3-1.
Mooi denk ik. De eer is gered. Wat echt mooi is, dat het nog meer een startsein is voor geloof in eigen kunnen. Hercules gaat steeds beter voetballen, Sporting gaat in zijn achteruit en de wedstrijd wordt steeds meer een echte wedstrijd. Fellere duels, de 2e bal is nu continu voor Hercules en hier en daar een overtreding, maar vooral ook steeds betere aanvallen en combinaties. Ook voetballend vanuit de verdediging en opbouwend worden we duidelijk sterker. Ik besluit tot de volgende wissel. Abel blijkt geblesseerd aan zijn heup en ik zet Amin weer rechtsbuiten, Ik breng Lukas weer in op de positie van Willem en Willem wordt rechtshalf. Hercules gaat goed door met aanvallen en er komen meer en meer kansen voor Hercules, Sporting is de grip op de wedstrijd volledig kwijt. Na een tijdje breng ik Scott in op de positie van Justus en geef de opdracht aan de verdedigers om de druk van achteruit op te voeren, we spelen nu 1 tegen 1, Lukas de lange bal naar voren, Thomas strak in de verdediging, Scott vanaf de Linksback positie veel opkomen en ballen inspelen en Friso zoveel mogelijk doorschuivend naar het middenveld. Na een tijdje wordt Willem gewisseld en komt Justus op rechtshalf, kort daarna volgt er een vloeiende aanval van Hercules. De bal wordt veroverd op het middenveld,
Justus speelt heel goed breed op Amin, er volgt een weergaloze passeeractie en een zeer goeie voorzet op Bas, die fraai afrondt. 3-2 Een aanval uit het boekje hoor ik langs de kant. Het is nu nog een minuut of 4 voor het einde van de wedstrijd. We spelen nu alles of niets. Ik besluit tot een laatste wissel. Gijs die een marathon heeft gelopen en wat mij betreft de man van de wedstrijd is verlaat het veld en Willem komt terug in het veld op de positie van Gijs. Hierna volgen er nog een paar kleine kansen op de 3-3 maar helaas heeft het niet zo mogen zijn.
Einduitslag 3-2 voor Sporting. Over de hele wedstrijd gezien een terechte uitslag.
Na de wedstrijd.
In de kleedkamer houden we een korte nabespreking. Ik vraag de jongens 1 voor 1 hoe ze de wedstrijd hebben beleefd? Na deze ronde geef ik mijn mening over de 1e helft. Ik besluit om er een 3 voor te geven. Ik weet het niet meer zeker maar het kan ook zijn dat ik iets anders heb gezegd. Over de 2e helft heb ik ze gemeld dat ik daar een 8 voor geef. Als laatste heb ik de boys gevraagd om de 2e helft te onthouden en mee te nemen naar de volgende wedstrijd. Tevens heb ik ze gemeld dat de punten in de competitie nu steeds belangrijker gaan worden en dat de 2e helft een manier is om wedstrijden te winnen.
Conclusie: IK HEB GENOTEN EN BEN NU BEKAF
Ruud, vader van Bas
In de kleedkamer houden we een korte nabespreking. Ik vraag de jongens 1 voor 1 hoe ze de wedstrijd hebben beleefd? Na deze ronde geef ik mijn mening over de 1e helft. Ik besluit om er een 3 voor te geven. Ik weet het niet meer zeker maar het kan ook zijn dat ik iets anders heb gezegd. Over de 2e helft heb ik ze gemeld dat ik daar een 8 voor geef. Als laatste heb ik de boys gevraagd om de 2e helft te onthouden en mee te nemen naar de volgende wedstrijd. Tevens heb ik ze gemeld dat de punten in de competitie nu steeds belangrijker gaan worden en dat de 2e helft een manier is om wedstrijden te winnen.
Conclusie: IK HEB GENOTEN EN BEN NU BEKAF